Bezoek John Oliver High School – 1 april 2019

Het is maandag 1 april, Vancouver, Canada. No joke. Vandaag namelijk ons eerste schoolbezoek van deze studie- slash inspiratiereis, te weten aan de John Oliver High School. Op het moment dat we binnenkomen horen we de figuurlijke hartslag van de school: een doffere repeterende dreun, die naar later blijkt wordt geproduceerd door een aantal kinderen van Indiaanse afkomst die lichtjes op trommels slaan. Zij vormen het koor van deze school.

We worden hartelijk welkom geheten door Damian Wilmann, de rector van deze school, die ruim 1100 leerlingen telt van alle denkbare niveaus en achtergronden. 

De school is, net zoals alle andere scholen in British Columbia, bezig met de implementatie van een nieuw curriculum. In de middag hebben we bij het bestuursbureau voor onderwijs van British Columbia een – vooral technische – inkijk gekregen in het waarom, hoe en wat van het aangepaste curriculum, dus we gingen heel open minded en zonder enige last van veel voorkennis de school in. In deze school werd al meteen benadrukt wat voor een zoektocht het is om vorm te geven aan de implementatie van het curriculum. 

John Oliver Secondary School heeft ervoor gekozen om hun onderwijs vorm te geven op basis van 4 pijlers:

  1. sociaal emotioneel welbevinden van de leerlingen en het personeel;
  2. uitdagen nieuwsgierig te zijn en te werken aan een leven lang leren;
  3. welke strategieën kunnen in het lesgeven worden aangeboden om de leerlingen op maat te bedienen;
  4. elke leerling heeft kennis, empathie en acceptatie voor de historische tradities en culturen van de originele, inheemse bewoners.

Vooral deze laatste gaf veel stof tot vragen stellen, discussie en nadenken, aangezien wij deze vorm van inclusie niet kennen en ons niet meteen duidelijk was waarover dit nou precies ging. Al 15.000 jaar geleden woonden in BC, en feitelijk in heel Canada, meer dan 200 inheemse Indiaanse stammen/reservaten/groepen, met elk hun eigen taal. Tot 1996 was er nauwelijks aan dacht voor al deze culturele verschillen. Nu Vancouver, naast vele mensen met deze Indiaanse achtergrond, ook nog het een na hoogste percentage Zuid-Aziatische immigranten woonachtig is (San Francisco kent het hoogste aantal). Moge duidelijk zijn dat dit echt wel een item is in het onderwijs. 

In die zin is dan ook vooral het leren van de Engelse taal van bijzonder grote importantie. ‘Inseeds’ (eerstelanders) en immigranten worden dan ook getest op hun kennis van het Engels, en daarnaast voor rekenen en wiskunde, voordat ze op een school voor voortgezet onderwijs worden toegelaten, zodat de ontvangende school gericht op deze domeinen kan inzetten. 

De insteek van John Oliver betreffende het adopteren van het aangepaste curriculum sprak mij persoonlijk enorm aan (aangezien ik meteen de vergelijking maakte met de innovaties waar we op onze school – het Avila College in Hengelo – mee bezig zijn. 

Hier gaan ze uit van een aantal basisprincipes voor innovatie:

  • steeds opnieuw bij te stellen documenten;
  • work in progress;
  • samenwerkend leren;
  • school-wide(iedereen in school, ongeacht de functie, doet mee).

Deze uitgangspunten staan garant voor de noodzakelijke flexibiliteit en een leer- en werkomgeving waar fouten mogen worden gemaakt, waar men niet rigide vasthoudt aan principes, maar bereid is zich aan te passen aan nieuwe ontwikkelingen en inzichten.

Heel opvallend is verder dat men veel randvoorwaardelijke zaken letterlijk van buitenaf de school in brengt. Vooral wanneer het de sociaal-emotionele en pedagogisch-didactische ondersteuning betreft wordt er minder uitgegaan van de kwaliteiten van de docent en meer van de kennis en kunde van gespecialiseerde mensen. Er wordt veel geïnvesteerd in onderwijsondersteuners, zorgcoördinatoren, en zelfs een soort rebound voorziening, die wordt gesponsord door een ex-leerling met veel geld, het zgn. ‘Take a Hike’-programma. De titel van dit programma moet zeer letterlijk worden genomen. Deze veelal kwetsbare leerlingen, (potentiële) drop outs, gaan op kamp, dagenlang de bergen in en doen allerlei andere activiteiten met elkaar, met als ultieme doel om deze leerlingen of te reïntegreren in het reguliere onderwijsproces, of om ze met een ‘graduation’ door te laten stromen naar het reguliere vervolgonderwijs. 

Na enkele pizzapunten als lunch namen we afscheid van de sympathieke leerlingen en medewerkers. De slogan ‘Honour your Education’ blijft nog wel even door mijn hoofd spoken.

Peter ten Dam – Avila College – Hengelo (O)

Compleet fotoalbum van de reis naar British Columbia

< Ga terug


Op de website is een disclaimer van toepassing.   –  Copyright (c) Platform Theoretische Leerweg



Design en ontwikkeling CreatieveVrienden.nl
X

Bij het doorgaan van gebruik van deze website, accepteer je het gebruik van cookies. MEER INFORMATIE

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close