Vragen, vragen, vragen

Vancouver Island – woensdag 2 oktober

Door: Rhody Matthijs

De Pacific School of Innovation and Inquiry (IPSII) op Vancouver Island stelt dat ze de code gekraakt hebben: de beste vorm van onderwijs voor alle pubers.

Gesterkt door het nieuwe curriculum in British Columbia dat alleen nog maar de disciplines numeracy enliteracy centraal toetst en verder een op competenties gebaseerd onderwijs voor staat, heeft Jeff Hopkins een school ontworpen en ontwikkeld waar leerlingen op basis van zelfbedachte vragen zelf hun leren organiseren.

Met hulp van de aanwezige docenten, experts uit de gemeenschap en het plaatselijke bedrijfsleven gaan de leerlingen op onderzoek uit. Een prachtige en slimme manier dus om je onderwijs contextrijk en je leerlingen intrinsiek gemotiveerd te krijgen.

De school gaat inmiddels haar zevende jaar in en de ‘kinderziektes’ zijn er uit. Wat begon als een nieuwe filosofie voelt nu eindelijk af, aldus de oprichter en directeur Jeff Hopkins.

Jeff ervoer als docent een enorme kloof tussen wat hij wilde en wat mogelijk was. Dat en de enorme mismatch tussen wat de wetenschap leerde over hoe pubers leren en wat er in de praktijk aan onderwijs gegeven werd. Hij koos ervoor om zelf een school te starten.

De PSII is een onafhankelijke school op steenworp afstand van het Ministerie die half door de provincie en half door een ouderbijdrage wordt gefinancierd. Ouders betalen $7000 per jaar per learner

Jeff spreekt bewust over learners en niet over students. Immers, zo zegt hij, met learners bestaat de mogelijkheid dat ze iets leren dat er nog niet was. Iets dat ze niet door iemand anders aangeleerd is.

Het is een goed doordacht concept, waarbij ook de manier waarop vragen leiden tot onderzoeken en de assessment-structuren in duidelijke kaders zijn geplaatst. Hier is merkbaar dat de school 7 jaar op weg is. 

Leerlingen hebben ook wel degelijk structuren: een start van de dag met de coachgroup, een gedeelde agenda en alle onderzoeksvoortgang in het programma Trello. Alles voor hen inzichtelijk en overal beschikbaar, net als voor hun begeleiders.

Een rondgang langs de leerlingen bevestigt ook het beeld dat Jeff Hopkins schetst. 

Het is een opvallend gezicht: al die leerlingen die kriskras door het gebouw zitten met laptops, telefoons, vellen papier. Tussendoor etend, drinkend, kletsend en spelend. Wie niet beter wist zou kunnen denken dat het op sommige plekken van de school een soort rommelig eetcafé is. Niets is minder waar: deze kinderen zijn aan het werk.

En er zijn ook nog leerlingen niet in de school maar op onderzoek in bedrijven en musea. Leren gebeurt immers overal.

Het bezoek aan de PSII levert veel nieuwe inzichten op en antwoorden op de vraag hoe je pubers werkelijk aan het leren kan krijgen. Toch ontstaan er ook weer nieuwe vragen. Is deze vorm van onderwijs werkelijk voor elke leerling de beste vorm, zoals Jeff Hopkins beweert? En werkt dit ook op scholen die groter zijn dan de 95 leerlingen die PSII heeft? En hoe kan je dit concept toepassen binnen een bestaande structuur?

Misschien zijn deze nieuwe vragen wel juist een bewijs van het gelijk van Jeff Hopkins. Als je eenmaal op onderzoek bent leer je oneindig veel bij, maar ontstaan er ook weer nieuwe vragen. En deze nieuwe vragen zijn meteen weer een kans om nieuwe dingen te leren.

Kijk voor meer informatie over de Pacific School of Innovation and Inquiry op learningstorm.org

< Ga terug


Op de website is een disclaimer van toepassing.   –  Copyright (c) Platform Theoretische Leerweg



Design en ontwikkeling CreatieveVrienden.nl
X

Bij het doorgaan van gebruik van deze website, accepteer je het gebruik van cookies. MEER INFORMATIE

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close